5 błędów, które popełniasz, kiedy stawiasz granice dziecku

Stawianie granic dziecku to jedna z najważniejszych umiejętności wychowawczych — ale też jedna z najtrudniejszych. W teorii wiemy, że dziecko potrzebuje jasnych zasad, ale w praktyce… no cóż, bywa różnie. Czasem granice są niekonsekwentne, czasem stawiamy je pod wpływem emocji, a czasem tłumaczymy się zbyt długo, licząc, że dziecko „zrozumie”.

W tym artykule pokazuję 5 najczęstszych błędów, które rodzice popełniają, stawiając granice — i podpowiadam, jak je naprawić. Dodatkowo 29.04 odbędzie się webinar na temat „Jak skutecznie stawiać granice”, na który serdecznie zapraszam.

Link tutaj: https://katarzynaledzion.pl/jak-skutecznie-stawiac-granice/

1. Za dużo tłumaczysz

Brzmi znajomo?

„Nie bij siostry, bo to ją boli, i wiesz… ludzie nie lubią być bici, to ich smuci…”

Zamiast dawać dziecku konkretną informację i wskazówkę, wplątujemy się w długie wyjaśnienia. Dziecko — zwłaszcza małe — w połowie wypowiedzi traci uwagę i przestaje wiedzieć, co właściwie miało zrobić.

Zamiast tego:

Powiedz krótko i konkretnie:

„Nie bij. Jeśli jesteś zły, możesz uderzyć poduszkę.”

2. Brak konsekwencji

Dziś mówisz „nie”, jutro „tak”, a pojutrze „rób jak chcesz”. Dla dziecka to chaos. Nie wie, na czym stoi i gdzie kończą się granice.


Co robić?
Zadbaj o spójność w komunikatach — nie tylko swoich, ale też innych dorosłych, którzy są z dzieckiem. Jeśli coś jest zakazane dziś, to nie może być dozwolone jutro „bo Ci się nie chce kłócić”.

3. Krzyk zamiast stanowczości

„Ile razy mam Ci to powtarzać?!”

Krzyk to najczęstsza reakcja, gdy czujemy bezsilność. Ale dla dziecka nie jest to sygnał granicy — raczej zaproszenie do walki lub… wycofania się emocjonalnego.

Lepsze podejście:

Spokojny, ale stanowczy głos. Kontakt wzrokowy. Krótkie zdanie.

„Stop. Nie zgadzam się na takie zachowanie.”

4. Brak egzekwowania granic

BMówisz, że bajki są tylko do 19:00, ale o 19:20 jeszcze leci kolejny odcinek? Albo zapowiadasz, że nie będzie deseru, a i tak dajesz ciastko?

Dziecko szybko uczy się, że Twoje granice są… „na niby”. I testuje je coraz mocniej.

Rozwiązanie?

Jeśli coś ustalasz — egzekwuj. I uprzedzaj dziecko wcześniej, co się wydarzy.

„Za 5 minut kończymy bajkę. Potem kolacja.”

5. Przesadna kontrola

Ciągłe „nie rusz!”, „nie tak!”, „uważaj!”, „nie rób tego!” — to może sprawić, że dziecko się buntuje… albo traci poczucie sprawczości.

Zamiast mówić, co ma robić, daj wybór w ramach granic:

„Możesz to zrobić teraz albo za 10 minut.”

„Wolisz włożyć piżamę czy najpierw umyć zęby?”

Na zakończenie: stawianie granic to proces

Nie musisz być perfekcyjnym rodzicem. Każdemu zdarzają się potknięcia. Ale świadomość błędów to pierwszy krok, by ich nie powtarzać.

Jeśli chcesz nauczyć się stawiać granice skutecznie i bez krzyku, zapraszam na webinar „Jak skutecznie stawiać granice”